Писна ми да казвам, че съжалявам за нещо, за което не съм виновна. Писна ми до болка да те умолявам да не ме оставиш пак самотна.
Вечер и небето ти се мръщи, когато безпричинно ми се сърдиш. На врагове прилични сме си, същи, когато като облак буреносен се мръщиш.
Да разкажа история като тази е невъзможно. Мистериозно ти към мен се промени!!! Да те забравя за мен е прекалено сложно и навярно не ще се случи скоро запомни!
Пожелавам си някой ден да си отидеш надалече! Пожелавам си далеч от мен и от ума ми да си вече!
Добре знаеш какво направи! Добре знаеш колко ме боли! Но и знай: сърцето ми не ще забрави огъня, от който вечно ще кърви!