посветено на Алекс
Mило, как ми липсваш и сега-
да мина всички тези километри,
прашни тротоари и асфалт,
да съм с теб и в студ, и в мраз.
И да забравим за разстоянието,
възрастта, за всички пречки на младостта...
да ти давам надежда и упора,