Какво не сторих, за да те забравя, да те залича завинаги от своето сърце? От мъката отново пак отпивам, а чашата е с образа на твоето лице.
Уморих се. Просто нямам сили. Миналото ме догонва пак и пак и пак! Повтарям: Хайде, забрави го! А отговор се връща: Как?
Дори и себе си започнах да отричам, в опит просто да успея да забравя. И със времето забравих да обичам! Днес във черна самота се давя! -------------------------------------------------------------------------------------------------------------