Заключих светлината ти в очите си,поканих мисълта ти да ми бъде пристан.Приех да бъда птица за мечтите ти,безкрила да летя до тебе - бях орисана..Покрих надеждите ти с жадни устни.Откъснах раните - поникнали в сърцето.Затворих самотата, дето беше пуснали във ръцете ти поставих мое цвете..Исках с нежност да ти подаря реките и моретата - сълзите ми побрали.Исках да чета със теб звездите,да те наричам "мисъл" и "начало"..Исках да отнема всяко бреме -премазало плещите уморени.И вместо туй - да те даря със себе си...Стига ли ти смелост - мен да вземеш?!