Така самоуверено
не гледаш само мен,
от навика наперено
минаваш всеки ден...
покрай непознатото
завиваш крадешком
и също тъй уверено
прокрадваш мълчешком...
Старателно по степени
подреждаш си значимост,
но все - пак се оглеждаш,
да видиш, че ме има!...